เงื่อนไขแรก !! อ้าว งี้ได้ด้วยว่ะ 55555555

เงื่อนไขแรก !! อ้าว งี้ได้ด้วยว่ะ 55555555

สบายตา เพจ สบายตา"

 

อาจเป็นรูปภาพของ 1 คน และข้อความ

จริงครับ
เอาทหารออกจากการเมือง เราจะแก้ปัญหาการเมืองไทยได้ง่ายขึ้น
  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0

6 ความเห็น

 
ICT

https://www.thairath.co.th/news/society/2035029

คอกัญชาปราบยักษ์

 

 
ก่อนนอนแม่ผมมักเล่านิทานให้ลูกๆฟัง สองเรื่องที่ฝังใจ ลูกชายทโมน เรื่องแรก “สี่สหาย” ที่มีเจ้าสามมือปาม เจ้าหูกาง เจ้าขี้มูกมาก และเจ้าตูดแหลม
เรื่องที่สอง แม่ตั้งชื่อเรื่อง “เจ้าขี้เกียจได้ดี” เรื่องนี้ผมรบเร้าขอฟังหลายครั้ง ผมตั้งชื่อเองว่า “เจ้าข้าวตู” ยักษ์ในเรื่องที่แม่เล่าชื่อ “เจ้าข้าวตู” ครับ

เปิดหนังสือนิทานไทย คุณตาคุณยายเล่าไว้ ยุทธ เดชคำรณ รวบรวม ยุพเรศ วินัยธร เรียบเรียง (สำนักพิมพ์รวมทรรศน์ พ.ศ.2536) เจอเรื่อง ขี้ยาปราบยักษ์ หลวงพิพัฒน์คุรุกิจ เชียงใหม่ เล่าให้บันทึก เรื่องเดียวกัน

เรื่องเริ่มต้นว่า ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีคนเมืองเมืองหนึ่งถูกยักษ์จับไปกินเป็นประจำ เจ้าเมืองร้อนใจ ตีฆ้องร้องป่าวหาคนดีมีฝีมือไปปราบ

ยังมีชายคอกัญชาคนหนึ่ง ได้ยินเสียงป่าวร้องก็เข้าไปอาสาเจ้าเมืองหาคนปราบยักษ์ยาก ก็ดีใจ คอกัญชาไม่ได้ขออะไรมาก ขอแค่ให้หาบ้องกัญชา เนื้อกัญชาหั่นละเอียด เหล็กไฟชุด และขนมครกสี่คู่ ใส่ย่ามใบใหญ่ให้

รุ่งเช้าคอกัญชาสะพายย่ามออกจากเมือง มุ่งหน้าหาที่อยู่ของยักษ์บนภูเขาใหญ่ ระหว่างทางเจอหนังรัดเกวียน ก็เก็บใส่ย่าม แดดเที่ยงเริ่มร้อน คอกัญชาถึงวัดร้าง ก็แวะพัก เจอกลองเก่าๆ ก็หยิบใส่ย่ามพร้อมไม้ตี

เดินต่อไปถึงทุ่งนา เจอคราดเก่า ก็หยิบมา แต่พื้นที่ในย่ามใหญ่ไม่พอ คอกัญชาต้องแบกเดิน

ไม่ช้า เขาก็ถึงบ้านหลังใหญ่ของยักษ์ บังเอิญยักษ์ออกไปหาของกินในป่า คอกัญชาก็เข้าไปปิดประตูหน้าต่างลงกลอนแน่นหนา เมื่อยักษ์กลับถึงศาลา เจอประตูหน้าต่างปิด ก็ตะโกนถาม “ใครเว้ย! เข้ามาอยู่บ้านข้า”

“กูเอง” เสียงดังๆจากคอกัญชา “อย่ามาขึ้นเสียงใส่ข้า ถ้าเอ็งเห็นตัวข้า แล้วจะหนาว”

ยักษ์ยังไม่เห็นตัว ได้ยินแต่เสียงดังๆ ก็เริ่มครั่นคร้าม คอกัญชาได้ที โยนหนังรัดเกวียนออกไป แล้วสำทับ “อย่าเพิ่งดูหน้าข้า ดูแค่เส้นผมเป็นตัวอย่าง”

เส้นผมยังใหญ่ขนาดนี้ ตัวตนมันจะใหญ่ขนาดไหน ยักษ์พยายามใจแข็ง แต่เสียงเริ่มสั่น ข้ายอมไปก็ได้ ก่อนไป ขอดูหน้าเจ้าสักหน่อย คอกัญชาบอก “ดูหวีข้าก็แล้วกัน” แล้วโยนคราดออกไป ยักษ์เริ่มกลัว แต่ก็ยังลังเล

คอกัญชาหยิบไม้ตีกลองตูมๆ “นี่เสียงตดกู ได้ยินไหม?”

เท่านั้นเอง ยักษ์ก็ทนไม่ไหว วิ่งหนีลนลานเข้าป่า คอกัญชาที่ว่ากันว่าขี้ขลาด แต่รายนี้ใจกล้าวิ่งตามติด ยักษ์หนีไปถึงศาลาใหญ่ ความกลัว มันปีนหนีขึ้นไปบนขื่อ

คอกัญชาไปถึง ทำเป็นไม่รู้ว่ายักษ์อยู่ไหน เข้าไปในศาลา วางย่ามควักเหล็กไฟชุด ติดไฟจุดกัญชาดูดไฟแดงวาบๆ ยักษ์เห็นมนุษย์ตัวเล็กนิดเดียว แต่ฤทธิ์เดชมากกินไฟได้ ก็ยิ่งกลัว

ดูดกัญชาได้ที่ คอกัญชาก็หยิบขนมครกออกมาสี่คู่ วางไว้สี่มุมศาลา ปากก็บอกว่า “กูจะกินมึง”

พูดไปก็กินขนมครกไปครบสี่มุมศาลา เจอกระบวนการข่มขวัญขั้นนี้ เจ้ายักษ์ก็สติแตก กระโจนลงจากขื่อ วิ่งหนีกระเจิง นับแต่นั้น เจ้ายักษ์กินคนก็หายสาบสูญไปเลย

นิทานเรื่องขี้ยาปราบยักษ์ จบลงตรงเขาได้รางวัลจากเจ้าเมือง เป็นของมีค่ามากมาย สมชื่อเรื่องที่แม่ผมเล่า เจ้าขี้เกียจได้ดี

เรื่องราวในนิทาน ทุกเรื่องโกหกฟังแล้วสนุกสบายใจ ไม่ฟังแล้วมึนสมองเหมือนฟังอภิปรายไม่ไว้วางใจ

ประโยชน์ของนิทานอยู่ที่คติธรรม “ธรรมะต้องชนะอธรรม” บางบ้านเมืองกำลังมีกระบวนการไล่ยักษ์กันอยู่

แต่ยักษ์ตนนี้ ไม่โง่เหมือนยักษ์ในนิทาน บริวารก็เข้มข้น ทั้งระแวดระวังไม่ให้ใครด่านายได้ดังใจ ทั้งไล่จับเด็กที่มีอาวุธแค่สามนิ้ว เข้าคุกไปคนแล้วคนเล่า

นิทานเรื่องหลังนี้ จะจบแบบไหน ก็ได้แต่เดาว่า จบทำนองปลาใหญ่กินปลาเล็ก เจ้ายักษ์จับคอกัญชากินแกล้มเหล้า เงินก็แยะปืนก็ใหญ่ จะเอาอะไรไปสู้กับเขาเล่า เจ้าเด็กเอ๋ยเด็กน้อย.

กิเลน ประลองเชิง

 

  • รัก
    1
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
ICT

การ์ตูน เซีย

การ์ตูน จ๊ะโอ๋

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
ICT

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
3 ส

ทหารห้าม .รปห

สู้

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    1
  • เศร้า
    0
 
ICT
  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0
 
ลุงแพะ

หัวข้อมันได้จริงๆครับ... ขอแจมหน่อย... ส.ส.ที่ถูกอภิปรายว่าเป็นคนมอบเหล็กไหลให้ พล.อ.ประวิตร ได้ใช้สิทธิพาดพิงว่า หินที่มอบให้ในวันนั้นไม่ใข่เหล็กไหล แต่เป็นหินสวยงาม... พล.อ.ประวิตร คงอุทานว่า .... อ้าว!!! งี้ได้ด้วยว่ะ ... 55555555

  • รัก
    0
  • ฮ่าฮ่า
    0
  • ว้าว
    0
  • เศร้า
    0